تبليغاتX
بیا اینجا

وقتی به آسمان نگاه می کردم با خود می گفتم:

           کاش صبرم به این اندازه بود!

روز ها . ماه ها. سال ها گذشت

   و من در آرزوی آن آرزو...

و در آن لحظه که غم ها :

مثل رگبار.......

                 طوفان........

                                     سیلاب.........

بر قلب کوچک شکست خورده ام هجوم آوردند.......!

به آسمان نگاه کردم و گفتم:

                                      تحمل می کنم

چون صبرم به اندازه ی یک آسمان است

+ نوشته شده در  یکشنبه دوم اردیبهشت 1386ساعت 20:40
  به قلم: شادی  | 

برای زندگی کردن دو چیز لازم است قلبی که دوستت بدارد و قلبی که دوستش بداری
 

© 2006-2007 Kiyanooshansari.blogfa.com - All rights reserved - Powered by Blogfa.com - Temp by  K I Y A N S O F T